Το πεδίο επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή και το Ιράν

Γραφει ο Δημήτρης Γλυμής*

Ως γνωστόν, οι Ιρανοί – οι Πέρσες, είναι ένας αρχαίος λαός, με τον δικό του πολιτισμό, που έχει πάντα φιλοδοξίες για κυριαρχία και τοπική ηγεμονία στην κρίσιμη περιοχή, που διασυνδέει την Μέση Ανατολή και την Ινδική υποήπειρο, την κεντρική Ασία και τον Ινδικό Ωκεανό, ελέγχοντας συγχρόνως και τα στενά του Ορμούζ, τα τόσο πολύτιμα για το παγκόσμιο εμπόριο, αλλά και τις εφοδιαστικές αλυσίδες που συνδέονται με το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και τους εμποροναυτικούς διάδρομους.
Επιπλέον, ελέγχεται η θαλάσσια οδός από την Ερυθρά θάλασσα προς τον Ινδικό Ωκεανό και αντίστροφα, δηλαδή άλλη μια πολύ σημαντική εμπορική και ναυτιλιακή διαδρομή. Το Ιράν σήμερα με περίπου 90 εκατομμύρια πληθυσμό, που συμπεριλαμβάνει Πέρσες – Ιρανούς, Αζέρους, Μπαλούκους, Άραβες, Κούρδους και άλλες μικρότερες εθνότητες, είναι ένα θεοκρατικό καθεστώς, με βαριές κηλίδες και αμαρτίες στον τομέα της Δημοκρατίας, της δικαιοσύνης, της ελευθεροτυπίας, των ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων, της ελευθερίας και της κοινωνικής ισότητας. Ακόμα, έχει μεγάλες φιλοδοξίες για την απόκτηση πυρηνικής ενέργειας και πυρηνικού οπλοστασίου, πέρα από τις ήδη τεράστιες δυνατότητές του για εκατοντάδες βαλλιστικούς, πυραύλους όλων των ειδών και χιλιάδες Drones κάθε τύπου.
Υπό αυτό το πρίσμα και καθώς αυτό το καθεστώς δολοφονεί κατά χιλιάδες τους πολίτες του, φιμώνει παράνομα κάθε φωνή διαφοροποίησης και αντίστασης, καταστέλλει δολοφονικά κάθε πράξη αντίστασης, όπως και απειλεί θανάσιμα το Ισραήλ και διάφορες Αραβικές χώρες, για λόγους πολιτικούς, θρησκευτικούς και ιδεολογικούς. Είναι ένα κράτος ταραξίας και επικίνδυνο για την ειρήνη, την ασφάλεια και την σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, φτάνοντας με τα πλοκάμια του και τους συμμάχους του (Χεζμπολάχ, Χαμάς, Χούθι – Υεμένη κ.λπ) μέχρι και την Ανατολική Μεσόγειο, την Ερυθρά θάλασσα, αλλά και το Αιγαίο και την Κρήτη, και βεβαίως έτσι απειλείται, όπως φάνηκε και η Κύπρος και οι Βρετανικές βάσεις εκεί.
Συνεπώς, με αυτά τα διακυβεύματα κάποιοι γεωπολιτικοί δρώντες, όπως οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, αλλά και οι σύμμαχοί τους, όπως φαίνεται, έχουν αποφασίσει να αποδομήσουν αυτή την αντιδημοκρατική και αντιδραστική δύναμη με τις παράνομες υπερφιλοδοξίες της. Μετά από διαπραγματεύσεις δεκαετιών, παρελκυστικές και ψευδεπίγραφες, κατά την γνώμη πολλών, φαίνεται πως έφτασε η ώρα να εκπαραθυρωθούν διεφθαρμένοι δικτάτορες, όπως ο Μιλόσεβιτς, ο Σαντάμ Χουσεΐν και το διεφθαρμένο καθεστώς του, ο γραφικός και επικίνδυνος Καντάφι, το ολοκληρωτικό καθεστώς του Άσαντ και ο Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, όπως και οι διάδοχοί του. Αυτοί όλοι και οι όμοιοί τους θα περάσουν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, καθώς το Ισραήλ και οι ΗΠΑ, μέσα από κύματα επιχειρήσεων τους τελευταίους μήνες, αλλά ιδιαίτερα και τις τελευταίες ημέρες, φαίνεται να δείχνουν αποφασιστικότητα και να ,επιχειρούν την αλλαγή ισορροπιών στην περιοχή, σε κάθε επίπεδο. Όμως, αυτή είναι μία μακρά και επίπονη διαδικασία, που κρύβει πολλούς κινδύνους και τείνει να παράγει αβεβαιότητα στις αγορές, διακυμάνσεις στις τιμές της ενέργειας όπως και βαριές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία.
Εντός αυτού του δραματικού περιβάλλοντος, εκτοξεύονται βαλλιστικοί πύραυλοι, αποστέλλονται χιλιάδες Drones, καταστρέφονται κάθε είδους στόχοι, κέντρα επιχειρήσεων και αντιαεροπορικών συστημάτων, δημιουργώντας μία νέα πραγματικότητα επί του εδάφους. Προλειαίνεται το έδαφος για κάποια αλλαγή στην πολιτική και θρησκευτική Ιεραρχία του Ιράν, χωρίς όμως, να είναι εύκολο για οποιονδήποτε, επί του παρόντος, να προβλέψει το οτιδήποτε με ασφάλεια για το μέλλον.
Η αντιπολίτευση του Ιράν είναι ιδιαίτερα πολυδιασπασμένη με ιδεολογικά, κοινωνικά και μειονοτικά γνωρίσματα, ενώ οργανωμένες ομάδες ενόπλων, όπως η Πολιτοφυλακή και οι Φρουροί της Επανάστασης, με εκατομμύρια ένοπλα μέλη τείνουν να τρομοκρατούν τους πάντες. Φαίνεται πως οι ΗΠΑ και το Ισραήλ καλούν την αντίσταση και την αντιπολίτευση να δράσουν εκμεταλλευόμενοι την συγκυρία, ώστε να απελευθερωθεί το Ιράν από την εσωτερική τυραννία. Οπωσδήποτε τα πράγματα είναι ρευστά και δύσκολα προβλέψιμα, ακόμα και τώρα, μετά τις τελευταίες εξελίξεις.
Σε κάθε περίπτωση, βέβαια, το παγκόσμιο εμπόριο κινδυνεύει με μεγάλες ανατροπές και ματαιώσεις, ο πληθωρισμός στην Δύση και σε άλλες χώρες φαίνεται να θεριεύει, και η τιμή των καυσίμων φαίνεται να ανεβαίνει αλματωδώς. Ακόμα και τα χρηματιστήρια, ίσως, μπορεί να περάσουν μία κρίση, μία διόρθωση, με οδυνηρές συνέπειες για κάποιους. Πάντως, δεν φαίνεται να προκρίνεται κάποια μαζική παρέμβαση χερσαίων δυνάμεων σε αυτές τις επιχειρήσεις, ή τουλάχιστον δεν ενδείκνυται στο συγκεκριμένο εδαφικό και γεωγραφικό περιβάλλον, διότι αφενός απαιτούνται τεράστιες δυνάμεις, αφετέρου προοιωνίζονται πολύ υψηλές απώλειες.
Ας σημειωθεί πως η Ρωσία και η Κίνα, όπως και στην περίπτωση της Βενεζουέλας, φαίνεται μέχρι στιγμής να απέχουν, σε μεγάλο βαθμό, και μάλλον αυτό θα συνεχιστεί. Εκ παραλλήλου, η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμέτωπη με τα μεγάλα δομικά της προβλήματα, πιθανότατα συνειδητοποιεί την σκληρή γεωπολιτική πραγματικότητα, ανάμεσα σε ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία, Ισραήλ, Αραβικό κόσμο κ.λπ.
Μάλιστα ειδικότερα, ο Αραβικός κόσμος (Κατάρ, ΗΑΕ, Μπαχρέιν, Ομάν, Κουβέιτ, κ.λπ) φαίνεται εξαιτίας της πίεσης των διασταυρούμενων πυρών να επιδιώκουν μία διαμεσολάβηση, αποκλιμάκωσης και διπλωματικές κινήσεις, για να διασφαλίσουν τα συμφέροντά τους αλλά και την ειρήνη στην περιοχή, πράγμα που θεωρείται όλο και πιο δύσκολο.
Δυστυχώς, όμως, όπως και σε κάθε σύρραξη άμαχοι εξοντώνονται, παιδιά σκοτώνονται και μένουν ανάπηρα, αλλά και σχολεία και νοσοκομεία, όπως και αρχαιολογικοί θησαυροί, καταστρέφονται. Γι’ αυτό, όλοι οι εμπλεκόμενοι, αφού ξεπεράσουν κάποια στάδια ανοιχτής βίας, θα είναι χρήσιμο για όλους να καθίσουν στο τραπέζι του διαλόγου και της διπλωματίας και να στηρίξουν μία ομαλή μετάβαση προς την ειρήνη και την δημοκρατία, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και τις πανανθρώπινες επιταγές για διάλογο και συνεργασία, χωρίς αποκλεισμούς και δογματισμούς.
Η Ελλάδα και η Κύπριακή Δημοκρατία, για να εξασφαλίσουν τα εθνικά τους συμφέροντα, οφείλουν να είναι προσεκτικές, και να πράξουν ό,τι είναι δυνατόν, για να ενδυναμώσουν την εσωτερική τους συνοχή και την ανθεκτικότητα των κοινωνιών και των οικονομιών τους. Εξίσου, η Ευρωπαϊκή Ένωση φαίνεται να «ξυπνά» από τον λήθαργό της και να προτίθεται να δράσει πιο συντονισμένα και αποτελεσματικά. Το μέλλον έγινε παρόν, τάχιστα, μέσα στην αβεβαιότητα του Μεταδιπολισμού. Το μόνο σίγουρο, είναι η Διεθνής αβεβαιότητα, όπως εύλογα διακηρύττουν πολλοί.
Αντίδοτο, σε κάποιο ποσοστό, σε αυτή την αβεβαιότητα είναι οι πρωτοβουλίες της Ελληνικής Κυβέρνησης με την άμεση και αποφασιστική στάση της, με στόχο την θωράκιση της Κύπρου απέναντι σε κάθε κίνδυνο τώρα και στο μέλλον, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα και την άμεση κινητοποίηση Ευρωπαϊκών χωρών που με την σειρά τους έστειλαν στην περιοχή δικές τους στρατιωτικές δυνάμεις για να ενισχύσουν τις Ελληνικές και τις δυνάμεις της Κυπριακής Δημοκρατίας.

• Ο Δημήτρης Γλυμής είναι Αντιστράτηγος ε.α, επίτιμος Διευθυντής Επιχειρήσεων του Γενικού Επιτελείου Στρατού, τέως Γενικός Γραμματέας Υποδοχής Αιτούντων Άσυλο του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου και νυν υποψήφιος Βουλευτής με την Νέα Δημοκρατία στον νομό Φωκίδας.