Ελαιώνας Άμφισσας: Από τις μελέτες του 1998 στις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις του 2026: Κοροϊδία και αδράνεια

Οι μελέτες άρχισαν το 1998, η εργολαβική σύμβαση υπογράφηκε το 2011 και το έργο έπρεπε να παραδοθεί τον Μάιο του 2014. Έκτοτε, οι παρατάσεις και οι υποσχέσεις διαδέχονται η μία την άλλη, χωρίς οριστική παράδοση. Η τελευταία προθεσμία της 31ης Ιουλίου 2026 παρήλθε, αλλά επίσημη και ολοκληρωμένη ενημέρωση δεν υπάρχει. Οι ευθύνες της Πολιτείας, η επταετής στασιμότητα επί κυβερνητικής εκπροσώπησης Γιάννη Μπούγα και τα αναπάντητα ερωτήματα για την τιμή του νερού.

Το αρδευτικό έργο του Ελαιώνα της Άμφισσας αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα δημόσιου έργου στη Φωκίδα που ξεκίνησε με μεγάλες προσδοκίες, χρηματοδοτήθηκε με δεκάδες εκατομμύρια ευρώ, αλλά εξακολουθεί να μην έχει παραδοθεί ολοκληρωμένο και λειτουργικό.Είκοσι έξι χρόνια μετά την έγκριση της οριστικής υδραυλικής μελέτης και σχεδόν δεκαπέντε χρόνια μετά την υπογραφή της εργολαβικής σύμβασης, οι παραγωγοί συνεχίζουν να περιμένουν. Την ίδια ώρα, οι πολιτικοί και οι εμπλεκόμενοι φορείς μεταφέρουν τις ευθύνες ο ένας στον άλλον, ενώ κάθε νέα ημερομηνία ολοκλήρωσης καταλήγει να προστεθεί στον κατάλογο των δεσμεύσεων που δεν τηρήθηκαν.

Από τη μελέτη του 1998 στη σύμβαση του 2011

Η εκπόνηση της μελέτης ανατέθηκε το 1998 και η οριστική υδραυλική μελέτη εγκρίθηκε τον Ιούλιο του 2000.
Το 2006 ακολούθησε η κατανομή της απαιτούμενης ποσότητας νερού, ενώ στις 21 Σεπτεμβρίου 2009 το έργο εντάχθηκε στο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης.Το 2010 εξασφαλίστηκε πίστωση περίπου 36,6 εκατ. ευρώ και στις 30 Νοεμβρίου του ίδιου έτους διενεργήθηκε ο διαγωνισμός.
Η εργολαβική σύμβαση υπογράφηκε στις 3 Νοεμβρίου 2011, με συνολικό προϋπολογισμό δημοπράτησης 37.205.000 ευρώ.Η συμβατική προθεσμία κατασκευής ήταν 30 μήνες. Αυτό σημαίνει ότι το έργο έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί στις 3 Μαΐου 2014. Περισσότερα από δώδεκα χρόνια μετά την εκπνοή εκείνης της προθεσμίας, η οριστική παράδοση εξακολουθεί να εκκρεμεί.

Ένα δίκτυο κρίσιμο για 30.980 στρέμματα

Το έργο σχεδιάστηκε για την άρδευση περίπου 30.980 στρεμμάτων του ιστορικού Ελαιώνα της Άμφισσας. Το νερό προβλέπεται να προέρχεται από το υδραγωγείο του Μόρνου, με ετήσια ποσότητα 12 εκατ. κυβικών μέτρων και περίοδο διάθεσης από τον Απρίλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο.Η συνολική ανάπτυξη του δικτύου έχει παρουσιαστεί ότι φθάνει περίπου τα 167 χιλιόμετρα. Πρόκειται για υποδομή που αφορά εκατοντάδες παραγωγούς, την προστασία του παραδοσιακού Ελαιώνα και συνολικά την αγροτική οικονομία της περιοχής.Η ολοκλήρωσή του δεν είναι μια συνηθισμένη διοικητική εκκρεμότητα. Συνδέεται άμεσα με τη δυνατότητα των παραγωγών να συντηρήσουν τις καλλιέργειές τους, να περιορίσουν το κόστος παραγωγής και να αντιμετωπίσουν τις ολοένα συχνότερες περιόδους ξηρασίας.

Ανάδοχος η ΕΛΤΕΡ με έκπτωση 45,56%

Το έργο δημοπρατήθηκε από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, μέσω της τότε Διεύθυνσης Τεχνικών Μελετών και Κατασκευών.
Η οριστική μελέτη είχε εγκριθεί στις 3 Ιουλίου 2000, με την υπ’ αριθμόν 5147/422/3-7-2000 απόφαση του Υπουργείου Γεωργίας. Ο ανοικτός μειοδοτικός διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2010.Ο προϋπολογισμός δημοπράτησης ανερχόταν σε 37.205.000 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων της αναθεώρησης και του ΦΠΑ. Ανάδοχος αναδείχθηκε η «ΕΛΤΕΡ Α.Ε.», με μέση έκπτωση 45,56%. Η σύμβαση υπογράφηκε στις 3 Νοεμβρίου 2011, ενώ στη συνέχεια η εργολαβία εμφανίζεται να εκτελείται από την κοινοπραξία «ΕΛΤΕΡ Α.Ε. – ΑΤΛΑΣ ΑΤΕΒΕ».

Ο ρόλος της Περιφέρειας και η ευθύνη της Πολιτείας

Η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας συμμετείχε μέσω της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων της Περιφερειακής Ενότητας Φωκίδας, με ρόλο στην επίβλεψη και στην τοπική τεχνική παρακολούθηση των εργασιών. Ο ρόλος αυτός, όμως, δεν πρέπει να συγχέεται με εκείνον της αναθέτουσας αρχής. Η Περιφέρεια δεν προκήρυξε τον διαγωνισμό, δεν υπέγραψε την αρχική σύμβαση και δεν εξασφάλισε τη βασική χρηματοδότηση.
Η κατασκευή χρηματοδοτήθηκε μέσω
του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης. Αρχικά εντάχθηκε στο ΠΑΑ 2007–2013 και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο ΠΑΑ 2014–2020.
Σε επίσημη απάντηση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων προς τη Βουλή το 2021, ως δικαιούχος της πράξης αναφερόταν η Διεύθυνση Τεχνικών Έργων και Αγροτικών Υποδομών του ίδιου υπουργείου.
Στους τροποποιημένους περιβαλλοντικούς όρους του 2024, ως φορέας υλοποίησης εμφανίζεται πλέον το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, μετά τη μεταφορά των σχετικών αρμοδιοτήτων.
Η κατανομή των ευθυνών είναι, συνεπώς, συγκεκριμένη: το έργο δημοπρατήθηκε και συμβασιοποιήθηκε από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, χρηματοδοτήθηκε από το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης και παρακολουθήθηκε τοπικά με τη συμμετοχή υπηρεσιών της Περιφέρειας.
Σήμερα φορέας υλοποίησης εμφανίζεται το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών. Η βασική ευθύνη για την εξέλιξή του ανήκει στην Πολιτεία και στην κυβέρνηση .

Τα τελευταία επίσημα ποσοστά και η σιωπή που ακολούθησε

Κατά την ενημέρωση για το Τοπικό Σχέδιο Ανάπτυξης της Φωκίδας, τον Νοέμβριο του 2024, αναφέρθηκε ότι είχε τοποθετηθεί το 77,5% του αρδευτικού δικτύου από σωλήνες PVC, δηλαδή περίπου 100 χιλιόμετρα, αλλά μόλις το 17% του δικτύου χαλυβδοσωλήνων.Τα στοιχεία αυτά έδειχναν ότι απέμενε ακόμη σημαντικό μέρος του φυσικού αντικειμένου. Γι’ αυτό, άλλωστε, είχε δοθεί νέα παράταση με καταληκτική ημερομηνία τον Ιούλιο του 2026.Έκτοτε δεν έχει παρουσιαστεί αναλυτική, πιστοποιημένη και δημόσια εικόνα για το ποσοστό ολοκλήρωσης. Παράλληλα προκύπτει ένα ακόμη κρίσιμο ζήτημα καθώς τμήματα του δικτύου ενδέχεται να βρίσκονται τοποθετημένα από το 2011. Χρειάζεται, επομένως, επίσημος έλεγχος για την κατάστασή τους και για το εάν απαιτούνται αντικαταστάσεις πριν τεθεί το έργο σε λειτουργία, αν βεβαίως ποτέ ολοκληρωθεί

Επτά ημερομηνίες παράδοσης, καμία ολοκλήρωση

Στη διάρκεια των ετών ανακοινώθηκαν επανειλημμένα νέες ημερομηνίες ολοκλήρωσης:
3 Μαΐου 2014
20 Ιουνίου 2020
πρώτο εξάμηνο του 2023
31 Ιουλίου 2024
τέλος του 2025
αρχές και στη συνέχεια Απρίλιος του 2026
31 Ιουλίου 2026

Καμία από αυτές δεν οδήγησε στην οριστική παράδοση και στην πλήρη λειτουργία του έργου.
Στο μεταξύ καταγράφηκαν ζητήματα με τις υδροληψίες, τεχνικές εκκρεμότητες, αρχαιολογικοί περιορισμοί και διαφορετικές εκτιμήσεις για το πραγματικό ποσοστό ολοκλήρωσης. Όσα προβλήματα κι αν παρουσιάστηκαν, όμως, δεν μπορούν να δικαιολογήσουν από μόνα τους μια καθυστέρηση τέτοιας έκτασης.

Δώδεκα εκατομμύρια κυβικά νερού, αλλά χωρίς γνωστή τιμή

Καθοριστική παραμένει η δέσμευση για τη διάθεση 12 εκατ. κυβικών μέτρων νερού ετησίως από το υδραγωγείο του Μόρνου. Η σχετική υποχρέωση της ΕΥΔΑΠ επιβεβαιώθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2022 και ενσωματώθηκε νομικά στους περιβαλλοντικούς όρους του 2024.Η εξασφάλιση της ποσότητας, ωστόσο, δεν αρκεί. Πρέπει να ολοκληρωθούν οι υποδομές, οι δοκιμές, οι υδροληψίες και όλες οι διοικητικές διαδικασίες που απαιτούνται για να λειτουργήσει πραγματικά το δίκτυο.Και ακόμη κι αν το έργο ολοκληρωθεί, παραμένει το θεμελιώδες ερώτημα με ποια τιμή θα παρέχεται το νερό;
Το 2020 ο Περιφερειάρχης και ο Βουλευτής ζήτησαν από την ΕΥΔΑΠ Παγίων τον καθορισμό της τιμής διάθεσης. Η εταιρεία απάντησε ότι αυτή θα προσδιοριζόταν μετά την ολοκλήρωση του έργου και πριν από την παραγωγική λειτουργία του
.Ούτε η απόφαση του 2024, η οποία επαναβεβαιώνει την ποσότητα των 12 εκατ. κυβικών μέτρων, καθορίζει συγκεκριμένη χρέωση ανά κυβικό μέτρο. Υπάρχει, επομένως, επίσημη δέσμευση ως προς την ποσότητα, όχι όμως δημοσιευμένη τελική συμφωνία για το ποσό που θα πληρώνει ο φορέας διαχείρισης ή ο παραγωγός.
Η τιμή των 0,0714 ευρώ ανά κυβικό μέτρο, που περιλαμβάνεται στη συμφωνία Ελληνικού Δημοσίου–ΕΥΔΑΠ μέχρι το 2040, αφορά την τιμή με την οποία η ΕΥΔΑΠ προμηθεύεται ακατέργαστο νερό από το Δημόσιο. Δεν αποτελεί αυτομάτως τη χρέωση που θα επιβληθεί στους ελαιοπαραγωγούς.

Η επέκταση της ΕΥΔΑΠ δημιουργεί νέα δεδομένα

Με την αλλαγή του 2026 προβλέπεται η επέκταση της ΕΥΔΑΠ στη Φωκίδα, στη Βοιωτία και στην Εύβοια, καθώς και η ανάληψη αρμοδιοτήτων άρδευσης.
Η εταιρεία δεν θα περιορίζεται πλέον στο υδραγωγείο του Μόρνου και στην παροχή ακατέργαστου νερού, αλλά θα αποκτήσει ευρύτερο ρόλο στη λειτουργία των τοπικών δικτύων, με τους ΤΟΕΒ να υπάγονται στην αρμοδιότητά της.
Οι κυβερνητικές δεσμεύσεις προβλέπουν ότι για τρία χρόνια δεν θα αυξηθεί η υφιστάμενη τιμή του αρδευτικού νερού, ότι η τιμολόγηση θα εξακολουθήσει να καλύπτει κυρίως το λειτουργικό κόστος και ότι τα τιμολόγια και οι υπηρεσίες ύδατος θα βρίσκονται υπό την εποπτεία της ΡΑΑΕΥ.
Αυτό περιορίζει τον κίνδυνο μιας εντελώς ανεξέλεγκτης τιμολόγησης από την ΕΥΔΑΠ Α.Ε., δεν λύνει όμως το ειδικό ζήτημα του Ελαιώνα της Άμφισσας. Από τη στιγμή που το νέο δίκτυο δεν έχει τεθεί σε παραγωγική λειτουργία και δεν διαθέτει ακόμη καθορισμένη τιμή, παραμένει ασαφές ποια ακριβώς «υφιστάμενη τιμή» θα παγώσει για τρία χρόνια.

Δέκα απαντήσεις που οφείλει η κυβέρνηση

Ύστερα από 26 χρόνια, δεν αρκεί ακόμη μία διαβεβαίωση του Γιάννη Μπούγα ή άλλου πολιτικού παράγοντα ότι το έργο βρίσκεται «κοντά στην ολοκλήρωση».
Οι παραγωγοί και η κοινωνία της Φωκίδας, ιδιαίτερα ενόψει των εκλογών, δικαιούνται σαφείς και τεκμηριωμένες απαντήσεις:

1. Ποιο είναι σήμερα το πιστοποιημένο ποσοστό ολοκλήρωσης του φυσικού αντικειμένου;
2. Πόσα χιλιόμετρα σωλήνων PVC και χαλυβδοσωλήνων έχουν τοποθετηθεί και πόσα έχουν δοκιμαστεί;
3. Ποια τμήματα του δικτύου έχουν παραληφθεί ως πλήρως λειτουργικά;
4. Ποια είναι η σημερινή συμβατική ημερομηνία ολοκλήρωσης;
5. Ισχύει ανεπιφύλακτα η διάθεση των 12 εκατ. κυβικών μέτρων ή θα εξαρτάται κάθε χρόνο από τα αποθέματα του Μόρνου;
6. Ποια θα είναι η αρχική τιμή διάθεσης ανά κυβικό μέτρο;
7. Ποιος θα τιμολογείται και ποιος θα εισπράττει από τους παραγωγούς;
8. Πώς θα εφαρμοστεί η τριετής απαγόρευση αυξήσεων σε ένα νέο δίκτυο που δεν έχει ακόμη τιμολογηθεί;
9. Θα εγκρίνει το τιμολόγιο η ΡΑΑΕΥ και θα δημοσιευθεί πριν από τη λειτουργία του έργου;
10. Ποιος θα καλύπτει τη διαφορά μεταξύ του πραγματικού λειτουργικού κόστους και της τιμής που θα πληρώνει ο παραγωγός;

Το έργο δεν μπορεί να παραμένει για πάντα μια υποδομή που διαρκώς «ολοκληρώνεται», αλλά ποτέ δεν παραδίδεται. Είκοσι έξι χρόνια μετά την έναρξη των μελετών, ο Ελαιώνας εξακολουθεί να διψά και οι παραγωγοί αντιμετωπίζουν πλέον τις συνεχείς υποσχέσεις ως ανέκδοτο.Η διαδρομή του έργου δείχνει ποιοι συνέβαλαν στην προώθησή του, ποιοι εξασφάλισαν κρίσιμες αποφάσεις και σε ποιες περιόδους η υπόθεση παρέμεινε στάσιμη.

Οι πρωταγωνιστές

Θάνος και Γκελεστάθης: Η μελέτη απέκτησε υπόσταση
Το 1998 τη Φωκίδα εκπροσωπούσαν στη Βουλή ο Δημήτρης Θάνος του ΠΑΣΟΚ και ο Νίκος Γκελεστάθης της Νέας Δημοκρατίας, καθώς τότε ο νομός εξέλεγε δύο βουλευτές.Εκείνη την περίοδο άρχισε να διαμορφώνεται το τεχνικό και διοικητικό υπόβαθρο του έργου. Καταγράφεται, μάλιστα, παρέμβαση του Δημήτρη Θάνου για την υδροδότηση της Άμφισσας και της Ιτέας και για την αξιοποίηση νερού από το υδραγωγείο του Μόρνου.Η μελέτη εκπονήθηκε από το Τμήμα Μελετών και Κατασκευών της Διεύθυνσης Εγγείων Βελτιώσεων της Νομαρχίας Φωκίδας και εγκρίθηκε με την υπ’ αριθμόν 5147/422/3-7-2000 απόφαση του Υπουργείου Γεωργίας.Το 2000 βουλευτές Φωκίδας παρέμεναν ο Δημήτρης Θάνος και ο Νίκος Γκελεστάθης. Κατά τη δική τους περίοδο έγινε το πρώτο ουσιαστικό και μετρήσιμο βήμα: το έργο απέκτησε εγκεκριμένη μελέτη.

Πρώτη περίοδος Μπούγα: Νερό και ένταξη στο πρόγραμμα
Από το 2004 η Φωκίδα έγινε μονοεδρική και βουλευτής εξελέγη ο Γιάννης Μπούγας της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος παρέμεινε στη θέση μέχρι το 2009.Στις 17 Μαΐου 2006, κατά την πρώτη κοινοβουλευτική θητεία του, εγκρίθηκε από το Υπουργείο Περιβάλλοντος η χορήγηση νερού για το αρδευτικό έργο από το υδραγωγείο του Μόρνου. Η απόφαση ήταν καθοριστική, καθώς χωρίς εξασφαλισμένη πηγή νερού το δίκτυο δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει.Στις 21 Σεπτεμβρίου 2009 το έργο εντάχθηκε στο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης 2007–2013, με προϋπολογισμό 37,205 εκατ. ευρώ. Η ένταξη πραγματοποιήθηκε λίγες ημέρες πριν από τις εθνικές εκλογές του Οκτωβρίου 2009, στο τέλος της πρώτης κοινοβουλευτικής περιόδου του Γιάννη Μπούγα.

Επί Παπαθανάση: Διαγωνισμός και υπογραφή της σύμβασης
Στις εκλογές του Οκτωβρίου 2009 εξελέγη βουλευτής Φωκίδας η Αφροδίτη Παπαθανάση του ΠΑΣΟΚ. Κατά τη θητεία της το έργο πέρασε από το στάδιο της ένταξης στη διαδικασία υλοποίησης.Το 2010 προκηρύχθηκε ο ανοικτός μειοδοτικός διαγωνισμός από τη Διεύθυνση Τεχνικών Μελετών και Κατασκευών του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Ανάδοχος αναδείχθηκε η ΕΛΤΕΡ ΑΤΕ και στις 3 Νοεμβρίου 2011 υπογράφηκε η σύμβαση κατασκευής, με συμβατικό τίμημα περίπου 20,35 εκατ. ευρώ μαζί με τον ΦΠΑ.Η συμβατική διάρκεια ήταν 30 μήνες και η ημερομηνία ολοκλήρωσης ορίστηκε στις 3 Μαΐου 2014.

Επί Μανδρέκα: Έναρξη εργασιών και απώλεια της πρώτης προθεσμίας
Από το 2012 έως το 2015 βουλευτής Φωκίδας ήταν η Ασπασία Μανδρέκα της Νέας Δημοκρατίας. Στη διάρκεια της θητείας της αναπτύχθηκε το εργοτάξιο και άρχισε η τοποθέτηση τμημάτων του δικτύου.Τον Αύγουστο του 2012 η Περιφερειακή Ενότητα Φωκίδας ανακοίνωσε τη μεταφορά των πρώτων μεγάλων χαλυβδοσωλήνων και την έναρξη των εργασιών. Η Περιφέρεια είχε ήδη αναλάβει την επίβλεψη, αν και κύριος του έργου και φορέας χρηματοδότησης παρέμενε το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης.Στις 3 Μαΐου 2014 η αρχική συμβατική προθεσμία εξέπνευσε χωρίς ολοκλήρωση. Την ίδια χρονιά, κατά τη διάρκεια εκσκαφών, εντοπίστηκε στην Άμφισσα ο σημαντικός μυκηναϊκός θολωτός τάφος. Το εύρημα δημιούργησε πρόσθετες αρχαιολογικές υποχρεώσεις, αλλά δεν μπορεί να εξηγήσει από μόνο του το σύνολο της πολυετούς καθυστέρησης.

Επί Κωστοπαναγιώτου συνεχίστηκε η χρηματοδότηση, όχι όμως και η παράδοση
Από το 2015 μέχρι το 2019 βουλευτής Φωκίδας ήταν ο Ηλίας Κωστοπαναγιώτου του ΣΥΡΙΖΑ.Στις 5 Ιουλίου 2016 το αρδευτικό μεταφέρθηκε στο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης 2014–2020 ως συνεχιζόμενο έργο. Με την απόφαση αυτή διασφαλίστηκε η χρηματοδοτική του συνέχεια και αποφεύχθηκε ο κίνδυνος να μείνει χωρίς διαθέσιμες πιστώσεις μετά τη λήξη της προηγούμενης προγραμματικής περιόδου.Το 2018 η αρχική ανάδοχος ΕΛΤΕΡ συνέστησε κατασκευαστική κοινοπραξία με την ΑΤΛΑΣ ΑΤΕΒΕ για τη συνέχιση των εργασιών. Παρά τις διοικητικές και χρηματοδοτικές κινήσεις, το έργο δεν ολοκληρώθηκε ούτε κατά τη συγκεκριμένη κοινοβουλευτική περίοδο.

Επτά χρόνια Μπούγα: Πολλές «τελικές ευθείες», καμία παράδοση
Τον Ιούλιο του 2019 ο Γιάννης Μπούγας επέστρεψε στη Βουλή ως βουλευτής Φωκίδας της Νέας Δημοκρατίας. Από τότε ανέλαβε δημόσια να παρακολουθεί στενά το αρδευτικό και να συντονίζει τις ενέργειες ανάμεσα στα υπουργεία, στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, στην ΕΥΔΑΠ, στην Εφορεία Αρχαιοτήτων και στον ανάδοχο.Το Σεπτέμβριο του 2019, έπειτα από επίσκεψή του στις υπηρεσίες της Περιφέρειας, ανακοινώθηκε ότι το έργο έπρεπε να ολοκληρωθεί και να παραδοθεί μέχρι τις 20 Ιουνίου 2020. Ο ίδιος δήλωνε ότι αναλάμβανε να επιβλέψει την εκπλήρωση των αναγκαίων προϋποθέσεων. Η ημερομηνία πέρασε χωρίς παράδοση.Ακολούθησαν νέες παρατάσεις και νέα δελτία Τύπου. Τον Απρίλιο του 2023 ανακοινώθηκε παράταση έως τις 31 Ιουλίου 2023. Τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς το πολιτικό γραφείο του βουλευτή γνωστοποίησε νέα παράταση και νέο στόχο: 31 Ιουλίου 2024. Πέρασε και αυτή η ημερομηνία.
Τον Αύγουστο του 2024, μετά την τροποποίηση των περιβαλλοντικών όρων και τη νέα ρύθμιση για την παροχή νερού από την ΕΥΔΑΠ, ο Γιάννης Μπούγας ανακοίνωσε ότι είχαν δημιουργηθεί οι προϋποθέσεις για την ολοκλήρωση και την παράδοση του έργου εντός του 2025. Ούτε αυτός ο στόχος επιτεύχθηκε.Το 2026 οι κάτοικοι και οι παραγωγοί άκουσαν ξανά για συνέχιση των εργασιών, αυτή τη φορά με χρηματοδότηση από εθνικούς πόρους, καθώς και για νέες ημερομηνίες ολοκλήρωσης. Το ουσιαστικό ερώτημα, όμως, παρέμεινε αναπάντητο: πότε θα παραδοθεί ένα πλήρες, ελεγμένο και αποδεδειγμένα λειτουργικό αρδευτικό δίκτυο;

Η πολιτική ευθύνη δεν μεταβιβάζεται

Ο βουλευτής Φωκίδας δεν κατασκευάζει ο ίδιος τους αγωγούς ούτε υπογράφει κάθε τεχνική πιστοποίηση. Υπάρχουν ασφαλώς ευθύνες της αναδόχου κοινοπραξίας, των υπηρεσιών και όλων όσοι ενέκριναν τις διαδοχικές παρατάσεις. Αυτό, όμως, δεν απαλλάσσει το Γιάννη Μπούγα από την πολιτική ευθύνη. Από τον Ιούλιο του 2019 είναι αδιάλειπτα κυβερνητικός βουλευτής του νομού. Έχει διατελέσει Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας και από το 2023 είναι Υφυπουργός Δικαιοσύνης. Διαθέτει, συνεπώς, θεσμική πρόσβαση και πολιτική επιρροή πολύ μεγαλύτερη από εκείνη ενός απλού παρατηρητή. Όποιος ανακοινώνει επανειλημμένα ότι ένα έργο εισέρχεται στην «τελική ευθεία», δημοσιοποιεί ημερομηνίες παράδοσης και παρουσιάζει κάθε νέα παράταση ως θετική εξέλιξη, αναλαμβάνει και την ευθύνη όταν οι ημερομηνίες περνούν χωρίς αποτέλεσμα. Από το 1998 μέχρι σήμερα, κάθε κοινοβουλευτική περίοδος άφησε το αποτύπωμά της: εκπόνηση και έγκριση της μελέτης, εξασφάλιση του νερού, ένταξη, δημοπράτηση, υπογραφή της σύμβασης, έναρξη εργασιών, μεταφορά της χρηματοδότησης και συνέχιση της εργολαβίας. Καμία πολιτική περίοδος δεν είναι απαλλαγμένη από ευθύνες για τη συνολική καθυστέρηση. Η τελευταία επταετία, όμως, διαθέτει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αφού δεν έλειψαν οι ανακοινώσεις, οι συσκέψεις, οι φωτογραφίες και οι υποσχέσεις.
Έλειψε το μοναδικό πράγμα που ενδιαφέρει πραγματικά τους ελαιοπαραγωγούς.Η παράδοση του έργου.
Επτά χρόνια τώρα οι παραγωγοί χορταίνουν υποσχέσεις. Ο Ελαιώνας, όμως, εξακολουθεί να διψά