Δήμος Δελφών: Μια πολιτική γραμμή, πολλοί δήμαρχοι

Η ηγεσία Ταγκαλή στο πηδάλιο του δήμου Δελφών μπαίνει σε λίγο στον 8ο χρόνο και η ομάδα του ετοιμάζεται για τις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές. Η πολιτική όμως που εφαρμόζεται είναι μια ενιαία στρατηγική που έρχεται από το μακρινό 1998 και τους καποδιστριακούς δήμους.

Δεν υπάρχει δίλλημα

Αυτό το διάστημα είναι ορατή δια γυμνού οφθαλμού η κινητοποίηση του πρώην δημάρχου Νίκου Φουσέκη, να επανακάμψει πολιτικά και να στήσει ψηφοδέλτιο για να διεκδικήσει το δήμο Δελφών. Αυτό τουλάχιστον ισχυρίζεται ο ίδιος και η ομάδα του. Πλασάρουν δε, εαυτούς, ως εναλλακτική του Παναγιώτη Ταγκαλή, κάτι που φυσικά θέλει πολύ συζήτηση. Μια απλή και σύντομη περιήγηση στο παρελθόν θα διαψεύσει περίτρανα τους ισχυρισμούς τους.
Το 2014 ο παραιτηθείς δήμαρχος Νίκος Φουσέκης, όρισε διάδοχό του τον Παναγιώτη Ταγκαλή, υπό το βάρος της υποψηφιότητας Παναγιωτόπουλου, με τον δεύτερο να παίρνει «προίκα» την ομάδα και να οδηγείται σε εκλογές, που γνώριζε εκ προοιμίου ότι θα χάσει.
Ο νυν δήμαρχος Δελφών δεν έρχεται από παρθενογένεση. Είναι πολιτικό τέκνο του Νίκου Φουσέκη. Πορεύτηκε με πολλά στελέχη της ομάδας του, όπως ο Στάθης Μαντζώρος, ο Θανάσης Μανανάς και πολλοί άλλοι, τους οποίους αξιοποίησε, εμπιστεύεται και παίζουν καθοριστικό ρόλο μέχρι και σήμερα. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι οι άνθρωποι αυτοί θα «πουλήσουν» τον Π.Ταγκαλή, για να ξαναβρεθούν στο πλευρό του Ν.Φουσέκη. Ακόμη όμως και αν το κάνουν, τι ακριβώς θα έχουν να προσθέσουν και σε ποιους τομείς θα μπορέσουν να διαφοροποιηθούν;

30 χρόνια το ‘28

Η πολιτική που εφαρμόζεται στο δήμο Δελφών έχει κυριαρχήσει 33 ολόκληρα χρόνια. Από το 1998 που ο Νίκος Φουσέκης κέρδισε το δήμο Άμφισσας απέναντι στη Γιώτα Γαζή ξεδιπλώνεται το όραμά του. Μέχρι και το 2014 που εγκατέλειψε την ενεργό πολιτική , είχε άπλετο χρόνο στη διάθεσή του να κάνει πράξη όλα όσα είχε σχεδιάσει για την ταυτότητα της περιοχής και να τη στρέψει αναπτυξιακά στην κατεύθυνση που ονειρεύτηκε.
Ακόμη όμως και μετά το 2014 στάθηκε στο πλευρό του νύν δημάρχου Παναγιώτη Ταγκαλή και του πρώην αντιπεριφερειάρχη Γιώργου Δελμούζου. Μάλιστα, δεν είναι λίγοι οι δυσαρεστημένοι «πολιτικοί πελάτες» των δυο αντρών που στρέφονταν στον πρώην Δήμαρχο και μέντορά τους για να τους πιέσει να βρουν λύση, όταν αντιμετώπιζαν καθυστερήσεις ή ακόμη και άρνηση. Ο Νίκος Φουσέκης ήταν διαχρονικά η λύση για τα «δύσκολα».

Δεν «έσβησαν» την ιστορία

Στο παρόν κείμενο δεν πρόκειται να μπούμε σε κρίσεις για τα αποτελέσματα κανενός. Όλοι κρίνονται και όλοι αφήνουν ένα αποτύπωμα. Εκείνο που μας ενδιαφέρει να εστιάσουμε είναι μόνο ένα ζήτημα. Οι κύριοι Ταγκαλής, Δελμούζος και Φουσέκης δεν είναι απλώς μια ομάδα ανθρώπων που στις δυσκολες στιγμές αλληλοϋποστηρίζονται. Εξάλλου δεν ξέρω αν ειναι αυτό το βασικό . Είναι όμως βασικό ότι πρόκειται για μια πολιτική ομάδα με κοινά χαρακτηριστικά, κοινή πολιτική και κοινό όραμα. Το μόνο που αλλάζει, λόγω επιρροών χαρακτήρων, είναι οι δυνατότητες και οι αδυναμίες του καθενός. Όχι όμως το πολιτικό πρόσημο.
Η αλήθεια είναι ότι 30 χρόνια είναι πολλά. Και τα «διαλλείματα» το 2007 με τον Ασημάκη Ασημακόπουλο και το 2014-2019 με το Θανάση Παναγιωτόπουλο (αν και αυτός ξεπήδησε από την ομάδα Φουσέκη), δε στάθηκαν ικανά να δημιουργήσουν έναν ισχυρό πόλο αντίπαλου δέους που να αντέχει διαχρονικά. Αυτό όμως, που δε μπόρεσαν να κάνουν οι δυο προηγούμενοι δήμαρχοι και οι συνεργάτες τους, το έκανε η ίδια η ιστορία. Η 30ετής διαχείριση του Νίκου Φουσέκη και των συνεργατών του, δε στάθηκε ικανή να σβήσει το στίγμα ενός ανθρώπου που στάθηκε σύμβολο για την αναπτυξιακή προοπτική της πρωτεύουσας της Φωκίδας. Η φήμη του έχει φτάσει μέχρι και τις νεότερες γενιές. Τον μνημονεύουν παιδιά που δεν τον γνώρισαν, ενώ πολλοί μιλούν μέχρι σήμερα για έργα, δομές και υποδομές που δημιούργησε ή έθεσε τα θεμέλια. Η διάσωση της Χάρμαινας είναι αποκλειστικά δικό του όραμα. Ακόμη και σε φίλιες συζητήσεις περί δημάρχων, ουκ λίγοι αναφέρουν το όνομά του ως του τελευταίου δημάρχου που άφησε ισχυρό αποτύπωμα στην περιοχή.

Ανάγκη η εναλλακτική

Για να επιστρέψουμε στο σήμερα όμως, θα πρέπει να πούμε ότι η δημιουργία μια ισχυρής εναλλακτικής πρότασης, που να μην έχει εξαρτήσεις από τον ισχυρό πόλο που διαχειρίζεται 30 χρόνια την τύχη του τόπου. Όσο καλή και αποτελεσματική και αν είναι μια πολιτική, απαιτείται και ισχυρή εναλλακτική πρόταση, για να είναι δημοκρατική και πολιτικά υγιής