Στη νέα συνάντηση Αραβαντινού – Μπούγα : «Απόν» το αποτέλεσμα

Για ακόμη μία φορά τα μεγάλα και κρίσιμα έργα της Φωκίδας βρίσκονται στο τραπέζι μιας θεσμικής συνάντησης, όμως αυτό που εξακολουθεί να απουσιάζει είναι εκείνο που τελικά μετατρέπει μια συζήτηση σε είδηση: η συγκεκριμένη δέσμευση, η εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, το χρονοδιάγραμμα και, κυρίως, η μετάβαση από τον σχεδιασμό στην υλοποίηση.
Η ανάρτηση της αντιπεριφερειάρχη Φωκίδας Πέγκυς Αραβαντινού μετά τη συνάντησή της με τον υφυπουργό Δικαιοσύνης και βουλευτή Φωκίδας Γιάννη Μπούγα επαναφέρει μια σειρά από κορυφαίες εκκρεμότητες της περιοχής: το Τσακόρεμα και τον οδικό άξονα προς Λιδωρίκι, τη συνέχεια του Ε65 και τα υπόλοιπα τμήματά του, τον επαρχιακό δρόμο Άμφισσα–Δροσοχώρι–Χιονοδρομικό, το Συνεδριακό Κέντρο των Δελφών, καθώς και μια σειρά ακόμη έργων που χαρακτηρίζονται μικρά και μεγάλα.
Το πρόβλημα, όμως, δεν βρίσκεται στο ότι συζητήθηκαν τα έργα. Αυτά είναι γνωστά εδώ και χρόνια. Το πρόβλημα βρίσκεται στο ότι από την ενημέρωση που δόθηκε δημόσια δεν προκύπτει για κανένα από τα κορυφαία αυτά έργα μια νέα, συγκεκριμένη και μετρήσιμη δέσμευση.
Και αυτό είναι το σημείο στο οποίο η Φωκίδα έχει κάθε λόγο να ζητά περισσότερες απαντήσεις.

Η ίδια λίστα είχε παρουσιαστεί και πριν από δύο μήνες

Το ενδιαφέρον είναι ότι δεν πρόκειται για μια καινούργια ατζέντα. Ήδη από τον Ιούλιο, όταν η αντιπεριφερειάρχης Φωκίδας είχε πραγματοποιήσει την πρώτη θεσμική συνάντησή της με τον Γιάννη Μπούγα, είχαν ανακοινωθεί σχεδόν τα ίδια ζητήματα.
Τότε είχαν αναφερθεί η χρηματοδότηση του οδικού έργου στο Τσακόρεμα, η ενοποίηση του Αρχαιολογικού Χώρου Δελφών και η έναρξη των απαιτούμενων οδικών μελετών, η υλοποίηση του Συνεδριακού Κέντρου, η βελτίωση βασικών κόμβων συνδεσιμότητας στη Φωκίδα και το έργο Άμφισσα–Δροσοχώρι–Χιονοδρομικό Κέντρο. Είχε επίσης γίνει ειδική αναφορά στην ολοκλήρωση των τεχνικών μελετών για τη β΄ φάση του Διαγώνιου Άξονα Ιτέα–Άγιος Νικόλαος και στην έναρξη των μελετητικών διαδικασιών για το τμήμα Άγιος Νικόλαος–Ναύπακτος.
Δηλαδή, η Φωκίδα είχε ακούσει ήδη από τον Ιούλιο ότι τα συγκεκριμένα έργα αποτελούν αντικείμενο συζήτησης και ότι υπάρχει ανάγκη χρηματοδότησης ή προώθησης των απαιτούμενων μελετών.
Δύο μήνες αργότερα, η νέα ανάρτηση επαναφέρει τον ίδιο σχεδόν κατάλογο.
Αυτό που δεν βλέπουμε, όμως, είναι το επόμενο βήμα.
Ποιο έργο πήρε χρηματοδότηση; Ποιο απέκτησε συγκεκριμένη πίστωση; Ποιο εντάχθηκε σε πρόγραμμα; Ποιο έχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα δημοπράτησης; Ποια μελέτη ολοκληρώθηκε; Ποια διαδικασία προχωρά και μέχρι πότε; Πότε θα υπάρξει εργοτάξιο;
Αυτές είναι οι πληροφορίες που θα έδιναν πραγματικό περιεχόμενο στην πολιτική συζήτηση για τις υποδομές της Φωκίδας.

Τσακόρεμα: από τη συζήτηση στη χρηματοδότηση

Το Τσακόρεμα είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Τον Ιούλιο αναφερόταν ρητά ως ζήτημα χρηματοδότησης του οδικού έργου.
Στη νεότερη ανάρτηση γίνεται ξανά αναφορά στο Τσακόρεμα και στο οδικό δίκτυο προς Λιδωρίκι, χωρίς όμως να προκύπτει από το δημόσιο κείμενο ότι έχει πλέον εξασφαλιστεί συγκεκριμένο ποσό, από συγκεκριμένη πηγή χρηματοδότησης, με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.
Και εδώ βρίσκεται η διαφορά ανάμεσα στο «το συζητάμε» και στο «το προχωράμε».
Για ένα έργο τέτοιας σημασίας, η κοινωνία δεν χρειάζεται άλλη μία επιβεβαίωση ότι όλοι γνωρίζουν την αναγκαιότητά του. Αυτό είναι δεδομένο. Χρειάζεται να πληροφορηθεί ποιος πληρώνει, πόσα χρήματα έχουν εξασφαλιστεί, ποια είναι η διαδικασία και πότε ξεκινά το έργο.
Μέχρι να υπάρξουν αυτές οι απαντήσεις, το Τσακόρεμα παραμένει στη σφαίρα της διεκδίκησης και του προγραμματισμού.

Ο δρόμος Άμφισσα–Δροσοχώρι– Χιονοδρομικό

Ανάλογη είναι η περίπτωση του δρόμου Άμφισσα–Δροσοχώρι–Χιονοδρομικό Κέντρο Παρνασσού, ο οποίος έχει παρουσιαστεί ως έργο που θα βελτιώσει τη σύνδεση της Άμφισσας με το χιονοδρομικό κέντρο.
Το έργο είχε συμπεριληφθεί και στην προηγούμενη θεσμική συνάντηση της αντιπεριφερειάρχη με τον υφυπουργό.
Η επανάληψη της αναφοράς του σήμερα δείχνει ότι το ζήτημα εξακολουθεί να βρίσκεται στην ατζέντα. Αυτό είναι θετικό ως προς την αναγνώριση της ανάγκης, δεν αποτελεί όμως από μόνο του απόδειξη προόδου.
Για ένα έργο που μπορεί να έχει ευρύτερη αναπτυξιακή και τουριστική σημασία για την περιοχή, το κρίσιμο είναι να γνωρίζουμε εάν υπάρχει ώριμη μελέτη, ποιος είναι ο προϋπολογισμός, από πού θα χρηματοδοτηθεί και ποιο είναι το στάδιο στο οποίο βρίσκεται.
Η Φωκίδα έχει χορτάσει από έργα που βρίσκονται «στον προγραμματισμό». Αυτό που λείπει είναι έργα που περνούν από τον προγραμματισμό στην κατασκευή.

Ο Ε65 και το μεγάλο ερώτημα της σύνδεσης

Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η αναφορά στη συνέχεια του Ε65 και στα υπόλοιπα τμήματά του.
Η σύνδεση της Φωκίδας με τους μεγάλους οδικούς άξονες της χώρας αποτελεί διαχρονικό ζήτημα. Όμως μια γενική αναφορά στη «συνέχεια του Ε65» δεν απαντά στο βασικό ερώτημα που ενδιαφέρει την τοπική κοινωνία: ποιο ακριβώς τμήμα αφορά η συζήτηση, ποια είναι η κυβερνητική θέση για τη σύνδεσή του με τη Φωκίδα και ποια συγκεκριμένη διαδικασία έχει ξεκινήσει;
Η οδική απομόνωση της Φωκίδας δεν αντιμετωπίζεται με ευχολόγια. Απαιτεί πολιτική απόφαση, μελέτες, χρηματοδότηση και κατασκευή.
Και σε αυτή την κατηγορία έργων, η απόσταση από τη συζήτηση μέχρι το εργοτάξιο είναι τεράστια.

Ο Διαγώνιος Άξονας παραμένει ένα μεγάλο ερωτηματικό

Το ίδιο ισχύει για τον Διαγώνιο Άξονα. Στην προηγούμενη συνάντηση είχε γίνει ειδική αναφορά στην ολοκλήρωση των τεχνικών μελετών για τη β΄ φάση Ιτέα–Άγιος Νικόλαος και στην έναρξη των μελετητικών διαδικασιών για την επόμενη φάση Άγιος Νικόλαος–Ναύπακτος.
Και εδώ, λοιπόν, το ζητούμενο δεν είναι να επαναλαμβάνεται η ανάγκη του έργου. Η ανάγκη είναι γνωστή.
Το ζητούμενο είναι να παρουσιαστεί η πορεία του έργου με ημερομηνίες, μελέτες, προϋπολογισμούς, πηγές χρηματοδότησης και επόμενα διοικητικά βήματα.
Γιατί διαφορετικά η ίδια φράση μπορεί να επαναλαμβάνεται για χρόνια χωρίς να αλλάζει τίποτα στην πραγματικότητα.

Το Συνεδριακό Κέντρο είναι διαφορετική περίπτωση

Εδώ, πάντως, χρειάζεται μια σημαντική διάκριση.
Το Συνεδριακό Κέντρο του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών δεν είναι απλώς ένα έργο που βρίσκεται σε επίπεδο εξαγγελίας. Το Υπουργείο Πολιτισμού έχει ήδη ανακοινώσει την εκ βάθρων επισκευή και ενεργειακή αναβάθμισή του, με προϋπολογισμό περίπου 11 εκατ. ευρώ, ενώ το 2025 είχε ανακοινωθεί ότι οι εργασίες βρίσκονταν σε εξέλιξη.
Επομένως, η αναφορά του Συνεδριακού Κέντρου στη συγκεκριμένη συνάντηση δεν μπορεί να παρουσιάζεται με τον ίδιο τρόπο όπως ένα έργο που ακόμη αναζητά χρηματοδότηση.
Υπάρχει ήδη ένα σημαντικό έργο σε εξέλιξη. Το πραγματικό ερώτημα εδώ είναι τι ακριβώς συζητήθηκε για την επόμενη ημέρα του Κέντρου, ποιες νέες παρεμβάσεις απαιτούνται και ποια είναι η σύνδεσή τους με την ευρύτερη ανάπτυξη των Δελφών ως διεθνούς συνεδριακού και πολιτιστικού προορισμού.
Το ίδιο το Υπουργείο Πολιτισμού έχει αναφέρει ότι παράλληλα με την αναβάθμιση των εγκαταστάσεων εξετάζεται η συνολική αξιοποίηση και βιωσιμότητα του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών, με μελέτη που περιλαμβάνει προτάσεις για οργανωτική, τεχνική και λειτουργική αναβάθμιση.
Άρα και εδώ η ουσία βρίσκεται στο τι νέο προστίθεται.

Το πραγματικό έλλειμμα είναι οι δεσμεύσεις

Η Φωκίδα δεν έχει έλλειψη από καταλόγους έργων.
Έχει έναν μεγάλο κατάλογο αναγκών, μελετών, προτάσεων, διεκδικήσεων και σχεδιασμών που επανέρχονται από συνάντηση σε συνάντηση, από ανακοίνωση σε ανακοίνωση και από περίοδο σε περίοδο.
Αυτό που λείπει είναι η δημόσια καταγραφή των δεσμεύσεων.
Δέσμευση σημαίνει συγκεκριμένη χρηματοδότηση. Σημαίνει συγκεκριμένος φορέας υλοποίησης. Σημαίνει συγκεκριμένη μελέτη. Σημαίνει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Σημαίνει ημερομηνία δημοπράτησης. Σημαίνει σύμβαση. Σημαίνει εργοτάξιο. Και τελικά σημαίνει ολοκληρωμένο έργο που παραδίδεται στους πολίτες.
Χωρίς αυτά, η πολιτική επικοινωνία κινδυνεύει να περιορίζεται στην καταγραφή όσων «συζητήθηκαν».
Και η Φωκίδα έχει ανάγκη από κάτι πολύ περισσότερο.

Γιατί η συνάντηση δεν είναι από μόνη της είδηση

Μια συνάντηση αντιπεριφερειάρχη με έναν υπουργό ή υφυπουργό είναι ασφαλώς θεσμικά χρήσιμη. Δεν αποτελεί όμως από μόνη της είδηση για την κοινωνία, εάν δεν συνοδεύεται από αποτέλεσμα.
Ειδικά όταν στο τραπέζι βρίσκονται έργα που αφορούν την οδική ασφάλεια, τη σύνδεση της Φωκίδας με την υπόλοιπη χώρα, την πρόσβαση στους Δελφούς, τη σύνδεση της Άμφισσας με τον Παρνασσό και γενικότερα τις αναπτυξιακές υποδομές του νομού.
Η κοινωνία δεν περιμένει να μάθει ότι οι αιρετοί γνωρίζουν τα προβλήματα.
Τα γνωρίζει και η ίδια.
Περιμένει να μάθει τι θα γίνει και πότε.
Και υπάρχει ένα ακόμη ερώτημα. Η δημόσια ανάρτηση της αντιπεριφερειάρχη έχει ως βασικό περιεχόμενο την ενημέρωση για τη συνάντηση και τα θέματα που συζητήθηκαν. Δεν περιλαμβάνει, ωστόσο, συγκεκριμένες αποφάσεις ή δεσμεύσεις του υφυπουργού για τα έργα που αναφέρονται.
Αυτό αφήνει ανοιχτό ένα αυτονόητο δημοσιογραφικό ερώτημα: υπήρξαν συγκεκριμένες δεσμεύσεις που απλώς δεν καταγράφηκαν στην ανάρτηση ή δεν υπήρξαν;
Η απάντηση έχει σημασία, γιατί η διαφορά είναι τεράστια.
Εάν υπάρχουν δεσμεύσεις, τότε οι πολίτες της Φωκίδας δικαιούνται να γνωρίζουν ποιες είναι, ποια έργα αφορούν, ποια ποσά συνδέονται με αυτές και ποια είναι τα χρονοδιαγράμματα.
Εάν δεν υπάρχουν, τότε η νέα συνάντηση δεν προσθέτει ουσιαστικά κάτι στον ήδη γνωστό κατάλογο των έργων που πρέπει να γίνουν.

Από τις φωτογραφίες στις αποφάσεις

Το πρόβλημα, τελικά, δεν είναι η φωτογραφία από μια συνάντηση. Ούτε το γεγονός ότι οι πολιτικοί και αυτοδιοικητικοί παράγοντες συναντώνται και συζητούν.
Το πρόβλημα είναι όταν η φωτογραφία υποκαθιστά την απόφαση και η ανακοίνωση υποκαθιστά το αποτέλεσμα.
Η Φωκίδα έχει ανάγκη από ένα διαφορετικό μοντέλο δημόσιας ενημέρωσης για τα μεγάλα έργα της: έναν ανοιχτό κατάλογο όπου για κάθε σημαντικό έργο θα αναγράφονται η μελέτη, ο προϋπολογισμός, η χρηματοδότηση, ο φορέας υλοποίησης, το στάδιο στο οποίο βρίσκεται, η επόμενη διοικητική ενέργεια και η ημερομηνία που αυτή πρέπει να ολοκληρωθεί.
Τότε η κοινωνία θα μπορεί να γνωρίζει ποια έργα πραγματικά προχωρούν και ποια απλώς επανέρχονται στις συζητήσεις.
Γιατί, τελικά, το ζητούμενο δεν είναι πόσα έργα χωρούν σε μια ανάρτηση. Είναι πόσα από αυτά θα χωρέσουν τελικά στον προϋπολογισμό, στις συμβάσεις, στα εργοτάξια και στην πραγματικότητα της Φωκίδας.