Νοσοκομείο Άμφισσας:Περισσεύουν οι εξαγγελίες

Ρεπορτάζ: Γιώτα Γιαννούλη

Το Γενικό Νοσοκομείο Άμφισσας δεν είναι ένα ακόμη νοσοκομείο στον χάρτη της χώρας. Είναι η μοναδική δευτεροβάθμια μονάδα υγείας της Φωκίδας και, ως εκ τούτου, αποτελεί τον βασικό πυλώνα πάνω στον οποίο στηρίζεται η υγειονομική ασφάλεια ενός ολόκληρου νομού. Από την εύρυθμη λειτουργία του εξαρτάται καθημερινά η δυνατότητα των κατοίκων της Άμφισσας, της Ιτέας, της Δωρίδας, των ορεινών περιοχών και συνολικά της Φωκίδας να αντιμετωπίσουν ένα επείγον περιστατικό, μια σοβαρή ασθένεια, μια ανάγκη νοσηλείας ή μια επιπλοκή που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί σε ένα Κέντρο Υγείας.
Ακριβώς γι’ αυτό και η συζήτηση για τη στελέχωσή του δεν μπορεί να περιορίζεται σε αριθμούς που ανακοινώνονται κατά καιρούς, ούτε σε πολιτικές δηλώσεις που δημιουργούν προσδοκίες και στη συνέχεια μετατρέπονται σε μικρότερες προκηρύξεις. Το ζητούμενο δεν είναι να υπάρχει μια ανακοίνωση που να λέει ότι «κάτι γίνεται». Το ζητούμενο είναι να υπάρχουν γιατροί στις κλινικές, ειδικευμένοι γιατροί στις κρίσιμες ειδικότητες, επαρκής κάλυψη των εφημεριών και σταθερό προσωπικό που να μπορεί να υπηρετεί με ασφάλεια τους ασθενείς χωρίς να εξαντλείται από τη διαρκή προσπάθεια να καλύψει τα κενά.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία της σημερινής πραγματικότητας του Νοσοκομείου Άμφισσας: οι ελλείψεις δεν είναι θεωρητικές, ούτε αποτελούν μια αντιπολιτευτική υπερβολή. Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι έχουν επανειλημμένα καταγγείλει ότι το νοσοκομείο λειτουργεί σε οριακές συνθήκες, ενώ η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία έχει μεταφέρει στον Υπουργό Υγείας την εικόνα των σοβαρών ελλείψεων προσωπικού και της εργασιακής εξάντλησης των εργαζομένων.
Η Παθολογική δεν μπορεί να είναι το μόνιμο «στοίχημα» του νοσοκομείου
Στην καρδιά του προβλήματος βρίσκεται η ανάγκη για επαρκή αριθμό ειδικευμένων γιατρών στις βασικές κλινικές. Η Παθολογική Κλινική αποτελεί ίσως το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα. Πρόκειται για τον πυρήνα ενός νοσοκομείου αυτού του μεγέθους, αφού μεγάλο μέρος των περιστατικών που προσέρχονται στα επείγοντα καταλήγουν να χρειάζονται παθολογική εκτίμηση, παρακολούθηση και νοσηλεία.
Η πραγματικότητα όμως δεν μπορεί να στηρίζεται στην προσωπική υπερπροσπάθεια λίγων γιατρών, στις μετακινήσεις από άλλες δομές ή σε προσωρινές λύσεις που κάθε τόσο καλούνται να κλείσουν τρύπες. Η ίδια η ΠΟΕΔΗΝ, σε παρέμβασή της τον Ιούλιο του 2026, έκανε λόγο για σοβαρές ελλείψεις προσωπικού και συνθήκες εργασιακής εξάντλησης στην Παθολογική Κλινική και στα υπόλοιπα τμήματα του νοσοκομείου.
Δεν είναι, άλλωστε, ένα πρόβλημα που εμφανίστηκε χθες. Οι εργαζόμενοι το αναδεικνύουν εδώ και χρόνια. Ήδη από προηγούμενες περιόδους είχαν καταγραφεί ελλείψεις σε βασικές ειδικότητες όπως παθολόγοι, αναισθησιολόγοι, καρδιολόγοι, πνευμονολόγοι και νεφρολόγοι, με συνέπειες στη δυνατότητα πλήρους εφημεριακής κάλυψης.
Η διαφορά σήμερα είναι ότι δεν υπάρχει πλέον η πολυτέλεια να αντιμετωπίζεται το ζήτημα ως μια δυσκολία που «θα λυθεί στην επόμενη προκήρυξη». Για ένα περιφερειακό νοσοκομείο, η έλλειψη ενός ειδικευμένου γιατρού δεν είναι απλώς μια κενή θέση σε έναν πίνακα οργανικών θέσεων. Μπορεί να σημαίνει ακάλυπτη εφημερία, μετακίνηση περιστατικού, καθυστέρηση στη διάγνωση ή αδυναμία λειτουργίας ενός τμήματος με την πληρότητα που απαιτείται.

Η Νεφρολογική και η Μονάδα Τεχνητού Νεφρού δείχνουν το μέγεθος του προβλήματος

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Μονάδας Τεχνητού Νεφρού. Σύμφωνα με έγγραφο που παρουσιάστηκε σε δημοτικό επίπεδο, η Μονάδα εξυπηρετεί περισσότερους από 24 ασθενείς, χωρίς να υπηρετεί σε αυτή μόνιμος ιατρός Νεφρολόγος. Η λειτουργία της καλύπτεται μέσω ιδιωτών γιατρών με σύμβαση και μετακινούμενων νεφρολόγων από άλλες υγειονομικές δομές, μεταξύ άλλων από τη Λαμία και τα Τρίκαλα.
ΤΤο γεγονός αυτό από μόνο του αρκεί για να καταδείξει γιατί η στελέχωση δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά σε προσωρινές λύσεις. Όταν μια μονάδα εξυπηρετεί ασθενείς που χρειάζονται σταθερή και επαναλαμβανόμενη θεραπεία, η ύπαρξη μόνιμου ειδικευμένου γιατρού δεν αποτελεί πολυτέλεια. Είναι βασική προϋπόθεση για τη συνέχεια, την ασφάλεια και την ποιότητα της παρεχόμενης περίθαλψης.
Δεν είναι τυχαίο ότι ήδη από τον Δεκέμβριο του 2025 είχε προκηρυχθεί μία θέση Νεφρολόγου για το Νοσοκομείο Άμφισσας, ως θέση ειδικευμένου ιατρού ΕΣΥ σε άγονη και προβληματική περιοχή Α’ κατηγορίας.ο ίδιο το γεγονός ότι χρειάζεται να επανερχόμαστε διαρκώς στις ίδιες ειδικότητες αποκαλύπτει ότι το πρόβλημα δεν είναι απλώς η πρόσληψη ενός ή δύο γιατρών. Χρειάζεται ολοκληρωμένο σχέδιο στελέχωσης, με σαφή προτεραιότητα στις ειδικότητες που είναι απολύτως απαραίτητες για να λειτουργεί ένα νοσοκομείο και όχι απλώς να παραμένει τυπικά ανοιχτό.

Από τις 28 θέσεις στις 5: εκεί βρίσκεται ο πολιτικός εμπαιγμός

Και κάπου εδώ βρίσκεται το μεγαλύτερο πολιτικό ζήτημα που έχει ανακύψει τους τελευταίους μήνες γύρω από το Νοσοκομείο Άμφισσας.
Τον Νοέμβριο του 2025 είχε ανακοινωθεί ότι θα προκηρυχθούν όλες οι κενές οργανικές θέσεις γιατρών του νοσοκομείου, οι οποίες με βάση τον νέο οργανισμό ανέρχονταν σε 28. Η σχετική δέσμευση αποδόθηκε στον Υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη μετά από επαφή του με τον βουλευτή Φωκίδας και υφυπουργό Δικαιοσύνης Ιωάννη Μπούγα.
Η ανακοίνωση αυτή δημιούργησε εύλογα προσδοκίες. Για ένα νοσοκομείο που αντιμετωπίζει διαχρονικά προβλήματα στελέχωσης, η προκήρυξη 28 θέσεων ειδικευμένων γιατρών θα μπορούσε πράγματι να αποτελέσει μια σημαντική αλλαγή σελίδας.
Όμως η πραγματικότητα που ακολούθησε ήταν πολύ διαφορετική.Στις 17 Απριλίου 2026, το Διοικητικό Συμβούλιο του Νοσοκομείου αποδέχθηκε την προκήρυξη μόλις πέντε θέσεων. Το Σωματείο Εργαζομένων μίλησε ευθέως για ανακολουθία ανάμεσα στις εξαγγελίες και την πραγματικότητα, επισημαίνοντας ότι από τις 28 θέσεις που είχαν ανακοινωθεί πανηγυρικά, το νοσοκομείο έφτασε τελικά να προκηρύσσει πέντε.
Η ίδια η πολιτική πλευρά δεν αρνήθηκε τη διαφορά. Ο Ιωάννης Μπούγας δήλωσε δημοσίως ότι πράγματι είχαν
ανακοινωθεί όλες οι κενές οργανικές θέσεις, αλλά με την τελευταία προκήρυξη προκηρύχθηκαν μόνο πέντε, αποδίδοντας την εξέλιξη στις αυξημένες ανάγκες των νοσοκομείων της χώρας και δηλώνοντας ότι θα καταβληθεί προσπάθεια στην επόμενη προκήρυξη να καλυφθεί το μεγαλύτερο δυνατό μέρος. Παράλληλα εξέφρασε τη λύπη του επειδή, όπως είπε, δεν κατέστη δυνατό να είναι απολύτως συνεπείς στη δέσμευση
Εδώ όμως ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα.
Για έναν κάτοικο της Φωκίδας, η απόσταση ανάμεσα στις 28 θέσεις που ανακοινώθηκαν και στις 5 που αρχικά προκηρύχθηκαν δεν είναι μια τεχνική λεπτομέρεια διοικητικής διαδικασίας. Είναι η απόσταση ανάμεσα σε μια πολιτική υπόσχεση και στην πραγματική ενίσχυση που βλέπει το νοσοκομείο.
Και όταν μιλάμε για ένα νοσοκομείο που αντιμετωπίζει χρόνια προβλήματα, αυτή η απόσταση δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως κάτι φυσιολογικό.

Οι αριθμοί δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για να δημιουργούν εντυπώσεις

Υπάρχει, βέβαια, μία σημαντική εξέλιξη που πρέπει να καταγραφεί με ακρίβεια. Η επίσημη ιστοσελίδα του Γενικού Νοσοκομείου Άμφισσας εμφανίζει σήμερα προκήρυξη για οκτώ θέσεις ειδικευμένων ιατρών του κλάδου ΕΣΥ, ενώ τον Μάιο του 2026 είχε αναρτηθεί αντίστοιχη ανακοίνωση για την πλήρωση οκτώ θέσεων.
Άρα η εικόνα δεν πρέπει να παρουσιαστεί απλουστευμένα σαν να έμεινε οριστικά το νοσοκομείο στις πέντε θέσεις. Υπήρξαν μεταγενέστερες κινήσεις και η διαδικασία εξελίχθηκε. Ωστόσο, το πολιτικό ερώτημα παραμένει απολύτως ενεργό: γιατί μια δέσμευση για το σύνολο των 28 κενών οργανικών θέσεων μετατράπηκε αρχικά σε πέντε και χρειάστηκε νέα διαδικασία και επιπλέον πίεση για να διευρυνθεί ο αριθμός;
Και ακόμη σημαντικότερο: πόσες από τις θέσεις που προκηρύσσονται τελικά θα καλυφθούν στην πράξη;
Γιατί η προκήρυξη μιας θέσης δεν ισοδυναμεί με πρόσληψη. Η πρόσληψη δεν ισοδυναμεί με ανάληψη υπηρεσίας. Και η ανάληψη υπηρεσίας ενός γιατρού δεν αρκεί, εάν την ίδια στιγμή άλλες κρίσιμες θέσεις παραμένουν κενές.
Αυτό είναι το σημείο στο οποίο πρέπει να μεταφερθεί πλέον η συζήτηση.
Το ζητούμενο δεν είναι «να υπάρχει ένας γιατρός», αλλά να υπάρχει πλήρης εφημεριακή κάλυψη
Το Νοσοκομείο Άμφισσας χρειάζεται μια διαφορετική λογική στελέχωσης. Χρειάζεται πρώτα να εξασφαλιστεί ότι οι βασικές κλινικές μπορούν να λειτουργούν με ασφαλή αριθμό ειδικευμένων γιατρών και ότι οι εφημερίες δεν θα εξαρτώνται από μετακινήσεις, προσωρινές λύσεις ή υπερεργασία.
Οι διαδικασίες επιλογής ειδικευμένων γιατρών που βρίσκονται σε εξέλιξη στη 5η ΥΠΕ δείχνουν ότι ήδη προχωρούν κρίσεις για θέσεις όπως Διευθυντή Εσωτερικής Παθολογίας, Επιμελητή Α’ Παθολογίας, Διευθυντή Πνευμονολογίας και θέσεις που συνδέονται με το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και την Αναισθησιολογία.
Αυτό είναι θετικό. Όμως η Φωκίδα χρειάζεται να γνωρίζει το αποτέλεσμα και όχι μόνο τη διαδικασία. Πόσοι γιατροί θα διοριστούν; Πότε θα αναλάβουν υπηρεσία; Ποια τμήματα θα ενισχυθούν; Πόσες κενές οργανικές θέσεις θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν μετά την ολοκλήρωση των διαδικασιών;
Αυτές είναι οι ερωτήσεις που πρέπει να απαντηθούν.

Η στελέχωση πρέπει να ξεκινήσει από τους ειδικευμένους γιατρούς

Η λύση δεν μπορεί να είναι η διαρκής μετακίνηση γιατρών από τη Λαμία, τα Τρίκαλα ή άλλα νοσοκομεία. Οι μετακινήσεις μπορεί να αποτελούν ένα έκτακτο εργαλείο όταν υπάρχει ανάγκη, αλλά δεν μπορούν να αποτελούν μόνιμη στρατηγική λειτουργίας ενός νοσοκομείου.
Ούτε μπορεί να θεωρηθεί επαρκής η προσφυγή σε ιδιώτες με μπλοκάκι για να καλύπτονται βασικές ανάγκες. Οι εξωτερικές συνεργασίες μπορεί να είναι χρήσιμες ως συμπληρωματική λύση, όμως ένα δημόσιο νοσοκομείο που θέλει να έχει συνέχεια και σταθερότητα χρειάζεται μόνιμο πυρήνα ειδικευμένων γιατρών.
Πρώτα πρέπει να καλυφθούν οι κρίσιμες ειδικότητες: Παθολογία, Καρδιολογία, Αναισθησιολογία, Ακτινολογία, Νεφρολογία, Πνευμονολογία, Χειρουργική, Παιδιατρική και κάθε άλλη ειδικότητα που προβλέπεται στον οργανισμό και είναι αναγκαία για την πλήρη λειτουργία του νοσοκομείου και των εφημεριών.
Παράλληλα, χρειάζεται ενίσχυση του ΤΕΠ, ώστε η αντιμετώπιση των επειγόντων περιστατικών να γίνεται με επάρκεια και όχι με ένα σύστημα που βασίζεται στην αντοχή των λίγων διαθέσιμων γιατρών.
Το πρόβλημα, βέβαια, δεν τελειώνει στην ιατρική υπηρεσία. Η λειτουργία ενός νοσοκομείου απαιτεί νοσηλευτικό, διοικητικό, τεχνικό, εργαστηριακό και λοιπό προσωπικό.
Σε σχετική καταγραφή των αναγκών του Νοσοκομείου Άμφισσας αναφερόταν ότι απαιτούνται 113 θέσεις στη νοσηλευτική υπηρεσία, ενώ καλυμμένες ήταν 88, γεγονός που καταδεικνύει σημαντικό κενό και σε αυτόν τον κρίσιμο τομέα.
Αντίστοιχα, το Μικροβιολογικό Τμήμα έχει βρεθεί αντιμέτωπο με σοβαρές ελλείψεις, με το Σωματείο Εργαζομένων να καταγγέλλει ότι αντί για δύο τεχνολόγους ιατρικών εργαστηρίων τοποθετήθηκε ένας.
Επομένως, η στελέχωση πρέπει να αντιμετωπιστεί συνολικά. Ωστόσο, η πρώτη και πιο επείγουσα προτεραιότητα πρέπει να είναι οι ειδικευμένοι γιατροί, επειδή χωρίς αυτούς δεν μπορεί να εξασφαλιστεί η πλήρης λειτουργία των κλινικών, των εφημεριών και των κρίσιμων μονάδων.
Η Φωκίδα δεν ζητά προνόμια – ζητά ένα νοσοκομείο που να μπορεί να λειτουργεί
Το σημαντικότερο μήνυμα που πρέπει να σταλεί από την τοπική κοινωνία είναι ότι η απαίτηση για πλήρη στελέχωση του Νοσοκομείου Άμφισσας δεν αποτελεί κομματική υπόθεση.
Δεν αφορά τη Νέα Δημοκρατία, τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ ή οποιαδήποτε άλλη πολιτική παράταξη. Αφορά τον ασθενή που θα φτάσει στα επείγοντα. Αφορά τον ηλικιωμένο που θα χρειαστεί νοσηλεία. Αφορά τον νεφροπαθή που πρέπει να συνεχίσει την αιμοκάθαρσή του. Αφορά τον γονιό που θα χρειαστεί παιδίατρο. Αφορά τον άνθρωπο που θα χρειαστεί αναισθησιολόγο, παθολόγο, ακτινολόγο ή καρδιολόγο στις δύο το πρωί.
Γι’ αυτό και οι πολιτικοί εκπρόσωποι του νομού οφείλουν πλέον να ζητήσουν συγκεκριμένα πράγματα, με χρονοδιάγραμμα και ονομαστικές ειδικότητες, και όχι γενικές διαβεβαιώσεις.
Η Φωκίδα έχει ακούσει πολλές φορές ότι «το πρόβλημα αντιμετωπίζεται». Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι να μπορεί να δει το αποτέλεσμα μέσα στους διαδρόμους του νοσοκομείου.

Το πραγματικό τεστ είναι μπροστά

Το Νοσοκομείο Άμφισσας βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σημείο. Υπάρχουν προκηρύξεις, υπάρχουν διαδικασίες κρίσης, υπάρχουν ανακοινώσεις, υπάρχουν δεσμεύσεις. Το πραγματικό τεστ όμως θα είναι αν μέσα στους επόμενους μήνες οι θέσεις αυτές μετατραπούν σε πραγματικούς γιατρούς που θα βρίσκονται στις κλινικές και θα καλύπτουν με ασφάλεια τις ανάγκες των ασθενών.
Η πολιτεία έχει πλέον μπροστά της μια καθαρή επιλογή. Είτε θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει το Νοσοκομείο Άμφισσας με αποσπασματικές προκηρύξεις, μετακινήσεις και προσωρινές λύσεις, είτε θα προχωρήσει σε πραγματική ανασυγκρότηση της ιατρικής του υπηρεσίας.
Και η δεύτερη επιλογή είναι αυτή που πρέπει να απαιτήσει η Φωκίδα.
Γιατί το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι πλέον ότι λείπουν γιατροί. Αυτό είναι γνωστό εδώ και χρόνια. Το πρόβλημα είναι ότι, παρά τις συνεχείς προειδοποιήσεις των εργαζομένων, τις παρεμβάσεις των τοπικών φορέων και τις πολιτικές δεσμεύσεις, η στελέχωση εξακολουθεί να προχωρά με ρυθμούς πολύ πιο αργούς από αυτούς που απαιτεί η πραγματικότητα.
Η ιστορία των 28 θέσεων είναι χαρακτηριστική. Μια μεγάλη πολιτική εξαγγελία δημιούργησε την προσδοκία μιας μεγάλης λύσης. Ακολούθησαν πέντε θέσεις, στη συνέχεια διευρύνθηκε η διαδικασία και σήμερα η επίσημη εικόνα του νοσοκομείου περιλαμβάνει προκήρυξη οκτώ θέσεων.
Όμως το ερώτημα παραμένει: τι γίνεται με τις υπόλοιπες ανάγκες;
Εκεί πρέπει να δοθεί η απάντηση.
Όχι με νέα ανακοίνωση. Όχι με νέα υπόσχεση. Όχι με έναν ακόμη αριθμό.
Με γιατρούς.
Με ειδικευμένους γιατρούς.
Με μόνιμο προσωπικό.
Με πλήρη εφημεριακή κάλυψη.
Με ένα νοσοκομείο που δεν θα λειτουργεί επειδή κάποιοι εργαζόμενοι κάνουν το αδύνατο δυνατό, αλλά επειδή το κράτος θα έχει κάνει αυτό που οφείλει.
Γιατί η δημόσια υγεία στη Φωκίδα δεν μπορεί να είναι υπόθεση αντοχής των εργαζομένων ούτε πεδίο πολιτικών εξαγγελιών. Είναι δικαίωμα των πολιτών και υποχρέωση της Πολιτείας. Και για να διασφαλιστεί αυτό το δικαίωμα, το Γενικό Νοσοκομείο Άμφισσας χρειάζεται άμεσα, ουσιαστικά και χωρίς άλλες καθυστερήσεις την πλήρη στελέχωσή του, με πρώτο και απολύτως κρίσιμο βήμα την κάλυψη των κενών θέσεων ειδικευμένων γιατρών.